Dom urodzenia Fryderyka Chopina jest bodaj najczęściej odwiedzanym przez turystów – tak polskich, jak i zagranicznych – miejscem pamięci genialnego kompozytora. Nazwę Żelazowa Wola wymawiają z trudem, ale i dumą, Francuzi, Anglicy, Japończycy – i wyruszają na poszukiwanie magii, która niewątpliwie legendarną już posiadłość ziemską winna otaczać. Oferta dla przybyszów z daleka i bliska przez dziesięciolecia nie należała do najbogatszych. Kulała również infrastruktura, która – wobec rosnących standardów światowej turystyki – czyniła z Żelazowej Woli miejsce coraz mniej atrakcyjne.

Zintensyfikowane starania, by temu stanowi rzeczy zapobiec, Narodowy Instytut Fryderyka Chopina podjął już w 2005 roku. Zakupił przylegającą do „chopinowskiego” parku działkę, zlecił ekspertyzy budowlane, badania geotechniczne i dendrologiczne, aktualizację inwentaryzacji drzewostanu oraz zabezpieczenie drzew pomnikowych. Zabiegając o pozwolenie na budowę, rozpisał konkurs na rewaloryzację całego zespołu dworsko-parkowego. Zwycięska okazała się koncepcja pracowni architektonicznej Stelmach i Partnerzy – tej samej, która zaprojektowała Centrum Chopinowskie w Warszawie. Prace budowlane przy Dworze rozpoczęto w końcu roku 2006 – rok trwała generalna modernizacja budynku.

W marcu 2008 roku zakończono prace konserwatorskie; w sierpniu 2008 rozpoczęła się realizacja szeroko zakrojonej inwestycji, zakładającej stworzenie w miejscu urodzenia Fryderyka Chopina atrakcyjnego i funkcjonalnego ośrodka muzealno-turystycznego, spełniającego nie tyle określone normy, ile przede wszystkim oczekiwania odwiedzających go osób, niezależnie od ich przynależności kulturowej, wieku czy zainteresowań.

Czytaj więcej o rewitalizacji oraz historii Domu Urodzenia Fryderyka Chopina w Żelazowej Woli